جرقه

۱

از تپه‌ها به این سوی، صدا می‌آید،

از جنگ‌ها ندا،

دست‌نیافتنی است

نهانگاه خوشبختی.

۲

کیست چیننده شعله‌های رویان به سراشیبی‌ها

تا عطر عسل، ما را

روزها توانی دهد و

شب‌ها، رخوتی به آرامی.

  

۳

چه جلو، چه جلو

ولی نزدیک، ولی محسوس،

روشنا، که پی‌اش رفتم:

سایه‌ای جلو آمده

تو را از نظرم گرفت.

و اکنون باید

به تنهایی پی بَرَم

که پس از این خم راه

تو را و نور چشمم را از دست داده‌ام.

 

 

سیروس آتابای

از دفترهای روزن

 

گالیله

 

نامه‌ی احمدرضا احمدی به سهراب سپهری

 

نامه ابراهیم گلستان به سهراب سپهری

 

حضور مرثیه

 

نوشته‌ای از یدالله رویایی

در اولین سالگرد فروغ فرخزاد